TRIBINA
Povodom knjiga autora Dragana Markovine
Povijest poraženih; i Jugoslavenstvo poslije svega
O istorijskom revizionizmu, negiranju vrednosti antifašizma i jugoslovenskog nasleđa u javnom prostoru Hrvatske i Srbije
Sagovornici:
Branka Prpa
Dubravka Stojanović
Viktor Ivančić
Dragan Markovina
Tvrdi se da istoriju pišu pobednici, ali se na primerima društva u Srbiji i Hrvatskoj čini da oni znatno više brišu, nego što pišu povest. Koncept etnocentrizma u medijima i obrazovnom sistemu, kojim se pravda aktuelno stanje, počiva na ideološkim mitovima i poluistinama u kojima nema mesta za one procese, pojedince i pokrete koji se s tim nisu slagali i aktivno su se suprotstavljali, da bi na kraju bili poraženi.
Istoričar Dragan Markovina u nedavno objavljenoj knjizi ‘Povijest poraženih’ (Jesenski i Turk, 2015.) na primeru Dalmacije donosi višeslojnu istoriju ‘odozdo’; priče zbrisanih zajednica, pobornika pobeđenih ideja i neposlušnih pojedinaca: Italijana i Srba, autonomaša i integralnih Jugoslovena, te komunista i opozicionara od Vicka Krstulovića do Gorana Babića i Feralovaca. Knjiga afirmiše temeljnu humanističku potrebu da se i tim ljudima ponudi pristup javnom prostoru (sećanja) i na taj način prizna pravo građanstva.
Gotovo istovremeno, beogradski izdavač Mostart predstavio je ’Jugoslavenstvo poslije svega’, verujući da ovom knjigom Dragana Markovine prekida postjugoslovensku ćutnju o jednom važnom pitanju i realnosti koja se na kulturnom planu događa. “Šutnja nikog ne provocira i ne nameće usporedbe. Kad stavimo po strani činjenicu da su u tom, istorijski kratkom vremenu, jugoslavenski narodi do maksimuma razvili svoje intelektualne, tehnološke i naučne kapacitete i postavimo logično pitanje o tome kakvog smisla ima zatvarati se unutar državnih granica i ignorirati činjenicu da je ovdje egzistirao i egzistira jedinstven kulturni prostor, s jezikom kojeg svako razumije, niko od onih koji podržavaju ovakvo stanje neće moći ponuditi suvisao odgovor.“
O tome, ali i kako pisanje o jugoslovenstvu, pravu na alternativna sećanja, belim mrljama istorije, ili agregatnim stanjima revizionizma zapravo izlaže autore riziku od stručne i društvene marginalizacije, kao i o političkim aktuelnostima sa pozicija istorije, istoriografije i publicistike, biće reči u razgovoru kog organizuje beogradski forumZFD, u partnerstvu sa Centrom za kulturnu dekontaminaciju i Izdavačkom kućom MOSTART.
Snimatelj: Borislav Borko Stefanović
Povodom knjiga autora Dragana Markovine
Povijest poraženih; i Jugoslavenstvo poslije svega
O istorijskom revizionizmu, negiranju vrednosti antifašizma i jugoslovenskog nasleđa u javnom prostoru Hrvatske i Srbije
Sagovornici:
Branka Prpa
Dubravka Stojanović
Viktor Ivančić
Dragan Markovina
Tvrdi se da istoriju pišu pobednici, ali se na primerima društva u Srbiji i Hrvatskoj čini da oni znatno više brišu, nego što pišu povest. Koncept etnocentrizma u medijima i obrazovnom sistemu, kojim se pravda aktuelno stanje, počiva na ideološkim mitovima i poluistinama u kojima nema mesta za one procese, pojedince i pokrete koji se s tim nisu slagali i aktivno su se suprotstavljali, da bi na kraju bili poraženi.
Istoričar Dragan Markovina u nedavno objavljenoj knjizi ‘Povijest poraženih’ (Jesenski i Turk, 2015.) na primeru Dalmacije donosi višeslojnu istoriju ‘odozdo’; priče zbrisanih zajednica, pobornika pobeđenih ideja i neposlušnih pojedinaca: Italijana i Srba, autonomaša i integralnih Jugoslovena, te komunista i opozicionara od Vicka Krstulovića do Gorana Babića i Feralovaca. Knjiga afirmiše temeljnu humanističku potrebu da se i tim ljudima ponudi pristup javnom prostoru (sećanja) i na taj način prizna pravo građanstva.
Gotovo istovremeno, beogradski izdavač Mostart predstavio je ’Jugoslavenstvo poslije svega’, verujući da ovom knjigom Dragana Markovine prekida postjugoslovensku ćutnju o jednom važnom pitanju i realnosti koja se na kulturnom planu događa. “Šutnja nikog ne provocira i ne nameće usporedbe. Kad stavimo po strani činjenicu da su u tom, istorijski kratkom vremenu, jugoslavenski narodi do maksimuma razvili svoje intelektualne, tehnološke i naučne kapacitete i postavimo logično pitanje o tome kakvog smisla ima zatvarati se unutar državnih granica i ignorirati činjenicu da je ovdje egzistirao i egzistira jedinstven kulturni prostor, s jezikom kojeg svako razumije, niko od onih koji podržavaju ovakvo stanje neće moći ponuditi suvisao odgovor.“
O tome, ali i kako pisanje o jugoslovenstvu, pravu na alternativna sećanja, belim mrljama istorije, ili agregatnim stanjima revizionizma zapravo izlaže autore riziku od stručne i društvene marginalizacije, kao i o političkim aktuelnostima sa pozicija istorije, istoriografije i publicistike, biće reči u razgovoru kog organizuje beogradski forumZFD, u partnerstvu sa Centrom za kulturnu dekontaminaciju i Izdavačkom kućom MOSTART.
Snimatelj: Borislav Borko Stefanović
